لینک‌سازی داخلی یکی از بخش‌های مهم سئو است که به موتورهای جستجو و کاربران کمک می‌کند ارتباط میان صفحات مختلف یک سایت را بهتر درک کنند. وقتی لینک‌های داخلی با هدف مشخص و در جای مناسب قرار بگیرند، مسیر حرکت کاربر در سایت ساده‌تر می‌شود و ارتباط موضوعی میان محتواها شکل منسجم‌تری پیدا می‌کند.
برای رسیدن به این نتیجه، صرفاً قرار دادن چند لینک در متن کافی نیست. ساختار لینک‌های داخلی سایت باید بر اساس اهمیت صفحات، ارتباط محتوایی و مسیر حرکت کاربران شکل بگیرد. در ادامه، با اصول لینک‌سازی داخلی و روش ایجاد یک ساختار منطقی آشنا می‌شویم و بررسی می‌کنیم چطور می‌توان از لینک‌های داخلی به شکل هدفمند در استراتژی سئو استفاده کرد.
لینک داخلی چیست؟
لینک داخلی، لینکی است که کاربر را از یک صفحه به صفحه دیگری در همان سایت هدایت می‌کند. این لینک‌ها بخشی از مسیر حرکت کاربر در سایت هستند و کمک می‌کنند صفحات مرتبط راحت‌تر در دسترس قرار بگیرند.
برای مثال، فرض کنید در یک مقاله درباره سئو سایت صحبت می‌کنید و در بخشی از متن به «تحقیق کلمات کلیدی» اشاره شده است. اگر یک مقاله کامل درباره تحقیق کلمات کلیدی در سایت دارید، می‌توانید همین عبارت را به آن صفحه لینک کنید. کاربر در صورت نیاز می‌تواند اطلاعات بیشتری دریافت کند و ارتباط میان دو محتوا هم برای موتورهای جستجو مشخص‌تر می‌شود.
از نظر فنی، یک لینک داخلی با تگ a در HTML ساخته می‌شود و آدرس صفحه مقصد در ویژگی href قرار می‌گیرد. البته در زمان تولید محتوا، تمرکز اصلی شما باید روی کاربرد لینک و ارتباط آن با محتوای صفحه باشد، نه جزئیات کدنویسی.
چرا لینک‌سازی داخلی برای سئو اهمیت دارد؟
لینک‌سازی داخلی به موتورهای جستجو کمک می‌کند صفحات سایت را پیدا کنند، ارتباط میان آن‌ها را بهتر بفهمند و اهمیت نسبی صفحات مختلف را تشخیص دهند. به همین دلیل، ساختار لینک‌های داخلی سایت بخشی از معماری سئو محسوب می‌شود.
گوگل بارها بر اهمیت لینک‌های داخلی تأکید کرده است. جان مولر، تحلیلگر ارشد جستجوی گوگل، لینک‌سازی داخلی را یکی از مهم‌ترین کارهایی می‌داند که می‌توان برای هدایت گوگل و کاربران به صفحات مهم سایت انجام داد.
فرض کنید یک سایت ۱۰۰ صفحه دارد، اما بعضی از صفحات مهم آن تقریباً هیچ لینک داخلی دریافت نمی‌کنند. در چنین شرایطی، اهمیت آن صفحات در ساختار کلی سایت به اندازه کافی مشخص نمی‌شود. در مقابل، وقتی صفحات مهم از بخش‌های مرتبط سایت لینک دریافت می‌کنند، مسیر دسترسی به آن‌ها واضح‌تر می‌شود.
لینک‌های داخلی چطور اعتبار صفحات را منتقل می‌کنند؟
یکی دیگر از کاربردهای مهم لینک‌های داخلی، انتقال اعتبار میان صفحات سایت است. در سیستم رتبه‌بندی گوگل، مفهوم PageRank همچنان وجود دارد و لینک‌ها یکی از عواملی هستند که در توزیع آن میان صفحات نقش دارند.
در عمل، این موضوع یعنی صفحه‌ای که از صفحات معتبر و مرتبط سایت لینک دریافت می‌کند، می‌تواند سیگنال‌های بیشتری از ساختار داخلی سایت دریافت کند. البته تعداد لینک‌ها به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست. ارتباط موضوعی، جایگاه لینک در صفحه و کیفیت محتوایی که به آن لینک داده شده هم اهمیت دارند.
برای مثال، تصور کنید یک مقاله جامع درباره «سئو داخلی» دارید و چند مقاله مرتبط درباره عنوان‌نویسی، متاتگ‌ها و لینک‌سازی داخلی در سایت منتشر کرده‌اید. اگر این صفحات به شکل منطقی به یکدیگر متصل شوند، اعتبار و ارتباط موضوعی میان بخش‌های مختلف سایت بهتر شکل می‌گیرد.
بنابراین در طراحی ساختار لینک‌های داخلی سایت، بهتر است به این سؤال فکر کنید که کدام صفحات برای سایت اهمیت بیشتری دارند و چه محتواهایی می‌توانند به شکل طبیعی کاربران را به آن صفحات هدایت کنند.
لینک‌سازی داخلی به کشف صفحات جدید کمک می‌کند
موتورهای جستجو برای پیدا کردن صفحات جدید سایت از مسیرهای مختلف استفاده می‌کنند و لینک‌های داخلی یکی از مهم‌ترین این مسیرها هستند. وقتی صفحه‌ای از یک صفحه شناخته‌شده لینک دریافت می‌کند، ربات موتور جستجو می‌تواند از طریق همین لینک به صفحه جدید برسد.
مثلاً تصور کنید یک مقاله جدید در سایت منتشر کرده‌اید، اما هیچ صفحه دیگری به آن لینک نداده است. حتی اگر محتوای مقاله ارزشمند باشد، پیدا کردن آن برای موتورهای جستجو دشوارتر می‌شود؛ به‌خصوص اگر صفحه تازه منتشرشده از مسیرهای دیگری هم به‌راحتی قابل دسترسی نباشد.
به همین دلیل، بعد از انتشار یک محتوای جدید، بررسی اینکه چه صفحات مرتبطی می‌توانند به آن لینک بدهند، بخش مهمی از فرایند لینک‌سازی داخلی است.
انکرتکست چه نقشی در لینک‌های داخلی دارد؟
متنی که کاربر روی آن کلیک می‌کند و وارد صفحه دیگری می‌شود، انکرتکست نام دارد. این متن علاوه بر کمک به کاربر، اطلاعاتی درباره موضوع صفحه مقصد در اختیار موتورهای جستجو قرار می‌دهد.
برای مثال، اگر صفحه مقصد درباره «لباس مجلسی قرمز» باشد، عباراتی مثل «لباس مجلسی قرمز»، «مدل‌های لباس قرمز» یا «لباس قرمز مجلسی» می‌توانند مفهوم صفحه مقصد را بهتر منتقل کنند. در چنین شرایطی، هم کاربر قبل از کلیک می‌داند با چه محتوایی روبه‌رو خواهد شد و هم ارتباط موضوعی دو صفحه برای موتور جستجو واضح‌تر است.
بهتر است انکرتکست را بر اساس محتوای واقعی صفحه مقصد انتخاب کنید و آن را در جمله‌ای قرار دهید که از نظر معنایی طبیعی باشد. استفاده مداوم از یک عبارت کاملاً یکسان برای همه لینک‌ها، معمولاً انتخاب مناسبی برای یک ساختار طبیعی و کاربرمحور نیست.
انواع لینک‌های داخلی
لینک‌های داخلی را می‌توان بر اساس محل قرارگیری و کاربردشان در سایت به چند دسته تقسیم کرد. هرکدام از این لینک‌ها نقش متفاوتی در مسیریابی کاربران و ایجاد ساختار لینک‌های داخلی سایت دارند. شناخت این انواع کمک می‌کند هنگام طراحی ساختار سایت، فقط به لینک‌هایی که داخل متن قرار می‌گیرند محدود نشوید.
لینک‌های ناوبری
لینک‌های ناوبری همان لینک‌هایی هستند که معمولاً در منوی اصلی سایت قرار می‌گیرند و مسیر دسترسی به بخش‌های اصلی را مشخص می‌کنند. کاربر از طریق این لینک‌ها می‌تواند بین بخش‌هایی مثل صفحه اصلی، خدمات، محصولات، وبلاگ یا درباره ما جابه‌جا شود.
این لینک‌ها معمولاً در تعداد زیادی از صفحات سایت تکرار می‌شوند و به همین دلیل بخش مهمی از معماری داخلی سایت را تشکیل می‌دهند. برای مثال، اگر یک فروشگاه اینترنتی دارید، قرار دادن دسته‌بندی‌های اصلی محصولات در منوی سایت باعث می‌شود کاربران و موتورهای جستجو راحت‌تر به این صفحات دسترسی داشته باشند.
لینک‌های متنی یا کانتکستال
لینک‌های متنی در بخش اصلی محتوای صفحه قرار می‌گیرند و معمولاً زمانی استفاده می‌شوند که بخواهید یک مفهوم، موضوع یا منبع مرتبط را بیشتر توضیح دهید.
مثلاً در مقاله‌ای درباره طراحی سایت، وقتی درباره «تجربه کاربری» صحبت می‌کنید، می‌توانید این عبارت را به مقاله‌ای اختصاصی درباره UX لینک کنید. در این حالت، لینک بخشی طبیعی از جمله است و کاربر در صورت علاقه می‌تواند موضوع را عمیق‌تر دنبال کند.
این نوع لینک‌ها برای لینک‌سازی داخلی اهمیت زیادی دارند، چون ارتباط موضوعی میان صفحات را به شکل واضح‌تری نشان می‌دهند. انتخاب صفحه مقصد و انکرتکست مناسب در این لینک‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد.
لینک‌های بردکرامب یا مسیر راهنما
بردکرامب‌ها مسیر قرارگیری یک صفحه در ساختار سایت را به کاربر نشان می‌دهند. معمولاً این مسیر در بالای صفحات داخلی نمایش داده می‌شود و امکان برگشت به دسته‌بندی‌ها یا صفحات بالاتر را فراهم می‌کند.
برای مثال، در یک فروشگاه اینترنتی ممکن است مسیر صفحه به این شکل باشد:
صفحه اصلی ← لپ‌تاپ ← لپ‌تاپ‌های ایسوس ← مدل موردنظر
هر بخش از این مسیر می‌تواند یک لینک داخلی باشد. به این ترتیب، کاربر می‌تواند بدون بازگشت به منوی اصلی، به سطح بالاتر برگردد.
بردکرامب‌ها علاوه بر بهبود مسیریابی، به موتورهای جستجو نیز کمک می‌کنند رابطه میان صفحات و سلسله‌مراتب محتوایی سایت را بهتر درک کنند. به همین دلیل، در ساختار لینک‌های داخلی سایت، مخصوصاً برای سایت‌های فروشگاهی و سایت‌هایی با دسته‌بندی‌های متعدد، کاربرد زیادی دارند.
لینک‌های فوتر
لینک‌های فوتر در بخش پایینی صفحات سایت قرار می‌گیرند و معمولاً برای دسترسی به صفحات عمومی یا مهم استفاده می‌شوند. صفحه تماس با ما، درباره ما، قوانین سایت، حریم خصوصی و برخی دسته‌بندی‌های مهم نمونه‌هایی از صفحاتی هستند که می‌توانند در فوتر لینک شوند.
فوتر فضای مناسبی برای تکمیل مسیرهای دسترسی سایت است، اما بهتر است تمام صفحات سایت را با تعداد زیادی لینک در این بخش قرار ندهید. هدف اصلی فوتر، ارائه دسترسی‌های مفید و تکمیلی است، نه ایجاد یک فهرست طولانی از لینک‌ها.
بخش مطالب مرتبط
بخش «مطالب مرتبط» معمولاً در انتهای مقاله یا گاهی در سایدبار قرار می‌گیرد و چند محتوای مرتبط را به کاربر پیشنهاد می‌دهد. این بخش می‌تواند کاربر را بعد از پایان یک مقاله به محتوای دیگری هدایت کند و زمان بیشتری را در سایت برای او ایجاد کند.
فرض کنید کاربر مقاله‌ای درباره «سئو داخلی» را به پایان رسانده است. نمایش مقاله‌هایی درباره «تحقیق کلمات کلیدی»، «بهینه‌سازی عنوان صفحات» یا «لینک‌سازی داخلی» در بخش مطالب مرتبط، مسیر منطقی بعدی را در اختیار او قرار می‌دهد.
این نوع لینک‌ها برای زنده نگه داشتن محتواهای قدیمی‌تر هم مفید هستند. مثلاً اگر مقاله‌ای مربوط به دو سال قبل هنوز اطلاعات ارزشمندی دارد، می‌توانید از مقالات جدید و مرتبط به آن لینک بدهید تا دوباره در ساختار محتوایی سایت دیده شود.
در نتیجه، برای ایجاد یک ساختار لینک‌های داخلی سایت منسجم، بهتر است از ترکیبی از لینک‌های ناوبری، متنی، بردکرامب، فوتر و مطالب مرتبط استفاده کنید و جایگاه هرکدام را بر اساس هدف صفحه و نیاز کاربر مشخص کنید.
بهترین روش‌های لینک‌سازی داخلی برای سئو
ساختار درست لینک‌های داخلی کمک می‌کند اعتبار و ارتباط میان صفحات سایت به شکل هدفمند شکل بگیرد و کاربران و موتورهای جستجو راحت‌تر در سایت حرکت کنند. در ادامه، مهم‌ترین اصول لینک‌سازی داخلی را بررسی می‌کنیم و هر مورد را جداگانه توضیح می‌دهیم.
۱. ساختار لینک‌های داخلی سایت را از ابتدا برنامه‌ریزی کنید
اگر سایت تازه‌ای راه‌اندازی می‌کنید یا قصد دارید ساختار یک سایت قدیمی را بازطراحی کنید، بهتر است لینک‌سازی داخلی را از همان ابتدا در برنامه قرار دهید. داشتن یک ساختار مشخص باعث می‌شود ارتباط میان صفحات، مسیر حرکت کاربران و اهمیت بخش‌های مختلف سایت منطقی‌تر شکل بگیرد.
ساختار هرمی؛ یک روش ساده برای سازمان‌دهی لینک‌های داخلی
یکی از روش‌های کاربردی برای طراحی ساختار لینک‌های داخلی سایت، ساختار هرمی است. در این مدل، صفحات از یک سطح اصلی شروع می‌شوند و به‌صورت تدریجی به بخش‌های جزئی‌تر می‌رسند.
برای مثال، در یک سایت خدمات دیجیتال می‌توان ساختار را به این شکل در نظر گرفت:
صفحه اصلی ← خدمات ← طراحی سایت ← طراحی سایت وردپرس
در این ساختار، صفحه اصلی در بالاترین سطح قرار دارد و صفحات تخصصی‌تر در سطوح پایین‌تر قرار می‌گیرند. لینک‌ها نیز متناسب با این سلسله‌مراتب میان صفحات ایجاد می‌شوند.
این مدل به موتورهای جستجو کمک می‌کند ارتباط و جایگاه هر صفحه را در ساختار کلی سایت بهتر درک کنند. از طرف دیگر، کاربر هم راحت‌تر متوجه می‌شود هر محتوا در کدام بخش از سایت قرار گرفته و برای رسیدن به اطلاعات مرتبط چه مسیری را دنبال کند.
بردکرامب را در ساختار سایت در نظر بگیرید
بردکرامب یکی دیگر از روش‌هایی است که می‌تواند ساختار لینک‌های داخلی را منظم‌تر کند. این مسیر معمولاً در بالای صفحات داخلی نمایش داده می‌شود و جایگاه صفحه فعلی را نسبت به بخش‌های بالاتر سایت نشان می‌دهد.
برای مثال، در یک فروشگاه اینترنتی مسیر «صفحه اصلی ← موبایل ← گوشی سامسونگ ← مدل محصول» به کاربر نشان می‌دهد که در کدام بخش سایت قرار دارد و امکان بازگشت سریع به دسته‌بندی‌های قبلی را فراهم می‌کند.
ترکیب ساختار هرمی با بردکرامب می‌تواند یک معماری قابل فهم ایجاد کند که هم مسیر دسترسی کاربران را ساده‌تر می‌کند و هم درک ارتباط میان صفحات را برای موتورهای جستجو آسان‌تر می‌سازد.
۲. محتوا را با خوشه‌های موضوعی و ساختار سیلو سازمان‌دهی کنید
برای ایجاد یک ساختار منظم در لینک‌سازی داخلی، بهتر است صفحات مرتبط را در قالب یک معماری موضوعی مشخص سازمان‌دهی کنید. دو رویکرد رایج در این زمینه، «سیلوهای محتوایی» و «خوشه‌های موضوعی» هستند که هرکدام از زاویه متفاوتی به ارتباط میان صفحات نگاه می‌کنند.
سیلوی محتوا چیست؟
در ساختار سیلو، صفحات مرتبط در یک بخش مشخص از معماری سایت قرار می‌گیرند و معمولاً مسیر URL آن‌ها نیز این ارتباط را نشان می‌دهد.
برای مثال، در یک سایت آموزشی می‌توان چنین ساختاری داشت:
example.com/seo/
├─ example.com/seo/keyword-research
├─ example.com/seo/link-building
└─ example.com/seo/technical-seoدر این مدل، صفحات مربوط به سئو زیر یک مسیر مشخص قرار گرفته‌اند. این ساختار به سازمان‌دهی سایت کمک می‌کند و رابطه موضوعی میان بخش‌های مختلف را واضح‌تر نشان می‌دهد.
خوشه موضوعی چیست؟
خوشه موضوعی بیشتر روی شبکه لینک‌های میان محتوا تمرکز دارد. در این روش، یک صفحه جامع و اصلی به عنوان محتوای پایه یا Pillar قرار می‌گیرد و چند صفحه تخصصی‌تر درباره موضوعات مرتبط به آن متصل می‌شوند.
برای مثال، اگر صفحه اصلی شما درباره «سئو» باشد، می‌توانید مقالات جداگانه‌ای درباره تحقیق کلمات کلیدی، سئو داخلی، سئو تکنیکال و لینک‌سازی داخلی داشته باشید و میان این صفحات، لینک‌های مرتبط ایجاد کنید.
این ارتباط باعث می‌شود محتواها به شکل یک مجموعه منسجم عمل کنند، نه اینکه هر مقاله به صورت جداگانه و مستقل از سایر صفحات قرار گرفته باشد.
ترکیب خوشه موضوعی و سیلو؛ رویکرد کاربردی‌تر
این دو روش لزوماً رقیب یکدیگر نیستند و می‌توان آن‌ها را در کنار هم استفاده کرد. برای مثال، می‌توانید ساختار URL منظمی داشته باشید و در عین حال، صفحات مرتبط را بر اساس ارتباط واقعی موضوعی به یکدیگر لینک کنید.
نکته مهم این است که ساختار سیلو را بیش از حد محدودکننده نکنید. اگر صفحات سایت را در بخش‌های کاملاً جدا از هم قرار دهید و اجازه لینک‌دهی میان موضوعات مرتبط را ندهید، بخشی از فرصت انتقال اعتبار و ایجاد ارتباط معنایی میان صفحات را از دست می‌دهید.
بهتر است ابتدا ارتباط موضوعی محتواها را در نظر بگیرید و سپس ساختار URL و معماری سایت را برای پشتیبانی از این ارتباط تنظیم کنید. این رویکرد باعث می‌شود ساختار لینک‌های داخلی سایت هم برای کاربران قابل فهم باشد و هم ارتباط میان موضوعات مرتبط را بهتر نشان دهد.
۳. به صفحات مهم و ارزشمند سایت لینک بدهید
بعد از اینکه ساختار کلی لینک‌سازی داخلی را مشخص کردید، نوبت به شناسایی صفحاتی می‌رسد که برای سایت اهمیت بیشتری دارند. این صفحات می‌توانند محصولات اصلی، خدمات مهم، صفحات فرود یا محتواهای جامع و ارزشمند باشند.
صفحات مهم سایت را مشخص کنید
هر سایتی چند صفحه دارد که نقش مهم‌تری در رسیدن به اهداف کسب‌وکار دارند. برای یک فروشگاه اینترنتی، صفحات محصولات پرفروش یا دسته‌بندی‌های اصلی اهمیت بیشتری دارند. در یک سایت خدماتی، صفحه خدمات اصلی می‌تواند در اولویت باشد و برای یک سایت آموزشی، مقاله‌های جامع و مرجع اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.
برای مثال، فرض کنید یک سایت در زمینه طراحی سایت فعالیت می‌کند و یکی از خدمات اصلی آن «طراحی سایت وردپرس» است. می‌توان از مقالات مرتبط، صفحات خدمات و بخش‌های مناسب سایت به این صفحه لینک داد تا هم کاربران راحت‌تر آن را پیدا کنند و هم جایگاه آن در ساختار داخلی سایت مشخص‌تر شود.
لینک‌ها را بر اساس اهمیت صفحات توزیع کنید
هدف این نیست که همه صفحات سایت به یک اندازه لینک دریافت کنند. وقتی صفحه‌ای برای کسب‌وکار یا استراتژی محتوایی شما اهمیت بیشتری دارد، می‌توانید در صفحات مرتبط فرصت‌های بیشتری برای لینک دادن به آن ایجاد کنید.
البته این لینک‌ها باید دلیل مشخصی داشته باشند. اگر در هر مقاله صرفاً برای افزایش تعداد لینک‌ها، یک صفحه خاص را تکرار کنید، ساختار لینک‌سازی داخلی طبیعی نخواهد بود.
بهتر است هنگام انتشار یا به‌روزرسانی هر محتوا، این سؤال را در نظر بگیرید: «آیا در این صفحه، جایی وجود دارد که کاربر احتمالاً بخواهد اطلاعات بیشتری درباره یکی از صفحات مهم سایت به دست آورد؟»
اگر پاسخ مثبت است، همان نقطه می‌تواند فرصت مناسبی برای ایجاد یک لینک داخلی باشد.
۴. به محتوای مرتبط لینک بدهید
یکی از مهم‌ترین اصول لینک‌سازی داخلی، ارتباط واقعی میان صفحه مبدأ و صفحه مقصد است. لینکی که در یک بخش مرتبط از محتوا قرار می‌گیرد، هم اطلاعات بیشتری در اختیار کاربر می‌گذارد و هم به موتورهای جستجو کمک می‌کند ارتباط موضوعی صفحات را بهتر درک کنند.
ارتباط موضوعی را در اولویت قرار دهید
فرض کنید در مقاله‌ای درباره سئو، اصطلاحی مثل «سئو تکنیکال» را توضیح می‌دهید و یک مقاله کامل درباره همین موضوع در سایت دارید. می‌توانید عبارت «سئو تکنیکال» را به آن مقاله لینک کنید تا کاربری که با این مفهوم آشنایی کمتری دارد، بتواند توضیحات کامل‌تری دریافت کند.
در این حالت، لینک بخشی طبیعی از محتوای شماست و کاربر هم دقیقاً می‌داند با کلیک روی آن به چه اطلاعاتی دسترسی پیدا می‌کند.
این رویکرد در فروشگاه‌های اینترنتی هم کاربرد زیادی دارد. برای مثال، صفحه یک مدل لپ‌تاپ می‌تواند به دسته‌بندی لپ‌تاپ‌های مناسب برای کارهای گرافیکی یا مقاله‌ای درباره راهنمای انتخاب لپ‌تاپ لینک شود؛ البته به شرطی که این محتوا واقعاً برای کاربر همان صفحه مفید باشد.
به محتوای مرتبط قدیمی هم توجه کنید
گاهی بهترین فرصت برای لینک‌سازی داخلی در محتواهایی قرار دارد که مدت‌ها قبل منتشر شده‌اند. اگر مقاله جدیدی درباره یک موضوع منتشر کرده‌اید، مقالات قدیمی مرتبط را بررسی کنید و هرجا که ارتباط طبیعی وجود دارد، به محتوای جدید لینک بدهید.
همچنین می‌توانید در انتهای مقالات، بخشی مثل «مطالب مرتبط» یا «برای مطالعه بیشتر» قرار دهید و چند محتوای مناسب را به کاربر پیشنهاد کنید. این کار مسیر مطالعه را ادامه می‌دهد و باعث می‌شود محتواهای مرتبط سایت راحت‌تر پیدا شوند.
فقط موضوع صفحه را در نظر نگیرید؛ قدرت صفحه را هم بررسی کنید
ارتباط موضوعی مهم‌ترین معیار انتخاب صفحه مقصد است، اما قدرت صفحه مبدأ هم می‌تواند در اولویت‌بندی لینک‌ها مؤثر باشد. صفحاتی که بازدید ارگانیک مناسبی دارند و از نظر ساختار داخلی سایت وضعیت خوبی دارند، می‌توانند فرصت‌های مناسبی برای لینک دادن به محتوای جدید باشند.
برای مثال، اگر مقاله جدیدی درباره «تبلیغات آنلاین» منتشر کرده‌اید، می‌توانید در میان صفحات قدیمی سایت جستجو کنید و ببینید کدام صفحات درباره این موضوع یا مفاهیم نزدیک به آن صحبت کرده‌اند. سپس صفحاتی را که بازدید بیشتری دارند، بررسی کنید تا در صورت وجود ارتباط واقعی، لینک مقاله جدید را در آن‌ها قرار دهید.
در نتیجه، برای پیدا کردن فرصت‌های مناسب لینک‌سازی داخلی، بهتر است سه معیار را همزمان در نظر بگیرید: ارتباط موضوعی، ارزش صفحه برای کاربر و قدرت صفحه مبدأ. ترکیب این عوامل باعث می‌شود لینک‌های داخلی هدفمندتر و کاربردی‌تر باشند.
۵. انکرتکست را متناسب با صفحه مقصد بنویسید
انکرتکست همان متنی است که کاربر روی آن کلیک می‌کند تا وارد صفحه دیگری شود. انتخاب درست این متن، فرصت خوبی برای انتقال مفهوم صفحه مقصد به کاربر و موتورهای جستجو است.
برای مثال، عبارت «اینجا کلیک کنید» اطلاعات خاصی درباره مقصد لینک نمی‌دهد. در مقابل، عبارتی مثل «راهنمای تحقیق کلمات کلیدی» مشخص می‌کند کاربر بعد از کلیک با چه محتوایی روبه‌رو خواهد شد.
انکرتکست را توصیفی و طبیعی انتخاب کنید
بهتر است انکرتکست بخشی طبیعی از جمله باشد و موضوع صفحه مقصد را به شکل واضح منتقل کند. اگر صفحه مقصد درباره «استراتژی تولید محتوا» است، استفاده از عبارتی مانند «استراتژی تولید محتوا» یا «روش تدوین استراتژی محتوا» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد؛ البته به شرطی که با متن اطراف لینک هماهنگ باشد.
این کار به کاربر کمک می‌کند قبل از کلیک، مقصد لینک را پیش‌بینی کند و در عین حال، اطلاعات بیشتری درباره ارتباط میان دو صفحه در اختیار موتورهای جستجو قرار می‌دهد.
از تکرار یک انکرتکست ثابت فاصله بگیرید
برای لینک دادن به یک صفحه مشخص، لازم نیست همیشه دقیقاً از یک عبارت استفاده کنید. اگر در چند محتوای مختلف به یک صفحه لینک می‌دهید، می‌توانید با توجه به موضوع هر مقاله از عبارت‌های متفاوت اما مرتبط استفاده کنید.
مثلاً یک صفحه درباره «بازاریابی ایمیلی» می‌تواند از مقالات مختلف با انکرتکست‌هایی مانند «استراتژی بازاریابی ایمیلی»، «افزایش لیست ایمیل» یا «کمپین‌های ایمیلی مؤثر» لینک دریافت کند.
تنوع در انکرتکست‌ها باعث می‌شود لینک‌سازی داخلی طبیعی‌تر به نظر برسد و هر لینک نیز متناسب با زمینه محتوایی صفحه مبدأ تعریف شود. معیار اصلی این است که متن لینک برای کاربر واضح، مرتبط و قابل فهم باشد.
۶. لینک‌های مهم را در بخش‌های قابل مشاهده قرار دهید
محل قرارگیری لینک داخلی روی صفحه اهمیت دارد. همه لینک‌ها لزوماً ارزش و کاربرد یکسانی ندارند و لینک‌هایی که در بخش اصلی و مرتبط محتوا قرار می‌گیرند، معمولاً توجه بیشتری از کاربران دریافت می‌کنند.
لینک‌های مهم را در متن اصلی قرار دهید
لینک‌هایی که در بدنه اصلی مقاله قرار می‌گیرند، معمولاً در موقعیت بهتری برای دیده شدن و کلیک شدن هستند. کاربر هنگام مطالعه محتوا روی موضوعات مختلف تمرکز دارد و اگر لینک دقیقاً در جایی قرار بگیرد که به اطلاعات بیشتری نیاز دارد، احتمال استفاده از آن بیشتر می‌شود.
برای مثال، اگر در ابتدای مقاله درباره «سئو داخلی» صحبت می‌کنید و صفحه‌ای جامع درباره این موضوع دارید، قرار دادن لینک در همان بخش می‌تواند منطقی‌تر از قرار دادن آن در انتهای مقاله یا فوتر باشد.
لینک‌های مهم را زودتر در صفحه قرار دهید
اگر صفحه‌ای برای سایت اهمیت زیادی دارد، بهتر است فرصت دسترسی به آن را فقط به انتهای محتوا موکول نکنید. قرار دادن لینک‌های مهم در بخش‌های ابتدایی و مرتبط صفحه باعث می‌شود کاربران سریع‌تر به آن‌ها دسترسی پیدا کنند.
این موضوع برای صفحه اصلی سایت اهمیت بیشتری دارد. صفحه اصلی معمولاً یکی از قدرتمندترین و پرترافیک‌ترین صفحات سایت است؛ بنابراین بهتر است لینک صفحات کلیدی مثل خدمات اصلی، دسته‌بندی‌های مهم یا محصولات اصلی در بخش‌هایی قرار بگیرند که به‌راحتی دیده شوند.
در ساختار لینک‌های داخلی سایت، هدف این است که لینک‌های مهم در مسیر طبیعی حرکت کاربر قرار بگیرند؛ جایی که هم دیده شوند و هم دلیل مشخصی برای کلیک کردن داشته باشند.
۷. لینک‌سازی را هدفمند انجام دهید، نه بیش از حد
تعداد لینک‌های داخلی هر صفحه عدد ثابتی ندارد و باید با توجه به طول، موضوع و عمق محتوا تعیین شود. برای یک مقاله معمولی، ۳ تا ۵ لینک متنی مرتبط می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد؛ البته لینک‌های منو، بردکرامب و سایر بخش‌های ثابت سایت جدا از این تعداد هستند.
تعداد لینک‌ها را بر اساس نیاز محتوا تعیین کنید
هدف لینک‌سازی داخلی، ایجاد بیشترین تعداد لینک ممکن نیست. هر لینک باید دلیل مشخصی داشته باشد و اطلاعات یا مسیر مفیدی را در اختیار کاربر قرار دهد.
برای مثال، اگر در یک مقاله ۱۵۰۰ کلمه‌ای فقط سه موضوع مرتبط وجود دارد که نیاز به توضیح بیشتر دارند، همان سه لینک می‌توانند کاملاً کافی باشند. در مقابل، یک مقاله جامع و طولانی که موضوعات متعددی را پوشش می‌دهد، ممکن است به لینک‌های بیشتری نیاز داشته باشد.
لینک‌های غیرضروری را حذف کنید
قرار دادن تعداد زیادی لینک در یک صفحه می‌تواند تمرکز محتوا را کاهش دهد و تجربه مطالعه را برای کاربر شلوغ و آزاردهنده کند. از طرف دیگر، اعتبار داخلی صفحه نیز میان لینک‌های مختلف توزیع می‌شود؛ بنابراین بهتر است لینک‌ها را با دقت انتخاب کنید.
یک معیار ساده برای تصمیم‌گیری وجود دارد: اگر کاربر با کلیک روی این لینک، اطلاعات مرتبط و مفیدی دریافت می‌کند، احتمالاً لینک ارزش قرار گرفتن در صفحه را دارد. اگر چنین کاربردی ندارد، بهتر است حذف شود.
در واقع، در لینک‌سازی داخلی کیفیت و ارتباط لینک‌ها اهمیت بیشتری از افزایش تعداد آن‌ها دارد.
۸. هنگام به‌روزرسانی محتوا، لینک‌های داخلی جدید اضافه کنید
به‌روزرسانی یک مقاله قدیمی فرصت خوبی برای بازنگری در لینک‌های داخلی آن است. وقتی محتوای جدیدی در سایت منتشر می‌کنید، این محتوا به‌صورت خودکار با مقالات و صفحات قدیمی ارتباط پیدا نمی‌کند؛ بنابراین هنگام آپدیت محتواهای قبلی، صفحات جدید و مرتبط را هم بررسی کنید.
از صفحات قدرتمند سایت برای لینک دادن استفاده کنید
همه صفحات سایت از نظر اعتبار و ارزش یکسان نیستند. برخی صفحات به دلیل دریافت بک لینک بیشتر، ترافیک ارگانیک بالاتر یا جایگاه بهتر در ساختار سایت، قدرت بیشتری دارند.
این صفحات می‌توانند فرصت مناسبی برای لینک دادن به محتواهای جدیدتر یا صفحاتی باشند که هنوز عملکرد خوبی در نتایج جستجو ندارند. برای مثال، اگر یک مقاله قدیمی بازدید ارگانیک بالایی دارد و مقاله جدیدی درباره همان موضوع منتشر کرده‌اید، بررسی امکان ایجاد یک لینک طبیعی از مقاله قدیمی به محتوای جدید می‌تواند به اتصال بهتر این دو صفحه کمک کند.
هنگام بازبینی محتوا، فرصت‌های لینک‌سازی را پیدا کنید
برای انجام این کار لازم نیست همه مقالات سایت را به‌صورت دستی از ابتدا بررسی کنید. ابزارهای تحلیل سایت می‌توانند صفحاتی را که از نظر موضوعی به یکدیگر نزدیک هستند شناسایی کنند و فرصت‌های احتمالی لینک‌سازی داخلی را نشان دهند.
با این حال، پیشنهاد ابزار به‌تنهایی کافی نیست. هر فرصت لینک‌سازی را باید از نظر ارتباط واقعی محتوا بررسی کنید و فقط زمانی لینک را اضافه کنید که برای کاربر ارزش داشته باشد.
محتوای پراکنده را به یک خوشه موضوعی تبدیل کنید
گاهی یک سایت در طول زمان مقالات زیادی درباره یک موضوع منتشر کرده، اما این محتواها ارتباط مناسبی با یکدیگر ندارند. در چنین شرایطی، به‌روزرسانی محتوا می‌تواند فرصت خوبی برای ایجاد یک خوشه موضوعی باشد.
برای مثال، اگر درباره سئو چندین مقاله جداگانه درباره تحقیق کلمات کلیدی، سئو داخلی، لینک‌سازی و سئو تکنیکال دارید، می‌توانید یک صفحه جامع به عنوان محتوای اصلی ایجاد کنید و مقالات مرتبط را به آن لینک دهید. سپس بین مقالاتی که ارتباط مستقیم دارند نیز لینک‌های داخلی مناسب قرار دهید.
این کار باعث می‌شود محتواهای قدیمی و جدید در کنار یکدیگر قرار بگیرند و ساختار لینک‌های داخلی سایت منسجم‌تر شود.
۹. صفحه‌بندی سایت را به شکل صحیح پیاده‌سازی کنید
در سایت‌هایی که تعداد زیادی محصول، مقاله یا صفحه دسته‌بندی دارند، صفحه‌بندی یکی از بخش‌های مهم ساختار لینک‌های داخلی سایت محسوب می‌شود. اگر این بخش به‌درستی پیاده‌سازی نشود، بخشی از محتوا ممکن است برای موتورهای جستجو به‌راحتی قابل دسترسی نباشد.
از لینک‌های واقعی HTML استفاده کنید
لینک‌های صفحه‌بندی بهتر است به شکل لینک‌های واقعی HTML با تگ <a href> ساخته شوند. استفاده از دکمه‌هایی که صرفاً با JavaScript و رویدادهایی مثل onclick صفحات بعدی را نمایش می‌دهند، می‌تواند دسترسی خزنده‌ها به محتوای صفحات بعدی را دشوارتر کند.
برای مثال، در یک فروشگاه اینترنتی که محصولات در چندین صفحه نمایش داده می‌شوند، لینک‌های «صفحه ۲»، «صفحه ۳» و «بعدی» باید به URL واقعی صفحات مربوطه اشاره کنند.
صفحات صفحه‌بندی‌شده را به صفحه اول Canonical نکنید
هر صفحه از یک مجموعه صفحه‌بندی معمولاً محتوای متفاوتی دارد. برای مثال، صفحه دوم یک دسته‌بندی فروشگاهی محصولات متفاوتی نسبت به صفحه اول نمایش می‌دهد. بنابراین بهتر است هر صفحه صفحه‌بندی‌شده Canonical خودش را داشته باشد.
قرار دادن Canonical صفحه دوم روی صفحه اول می‌تواند به موتورهای جستجو این سیگنال را بدهد که صفحه دوم محتوای مستقلی ندارد. در نتیجه، ممکن است بخشی از محتوای صفحات عمیق‌تر به‌درستی در نتایج جستجو در نظر گرفته نشود.
پس در طراحی لینک‌سازی داخلی برای سایت‌های بزرگ، صفحه‌بندی را هم به عنوان بخشی از معماری سایت در نظر بگیرید و مطمئن شوید صفحات مختلف این ساختار برای کاربران و موتورهای جستجو قابل دسترسی هستند.
۱۰. مطمئن شوید خزنده‌ها می‌توانند لینک‌های داخلی را دنبال کنند
تمام برنامه‌ریزی‌های مربوط به لینک‌سازی داخلی زمانی نتیجه می‌دهد که موتورهای جستجو بتوانند لینک‌های ایجادشده را ببینند و از طریق آن‌ها به صفحات مقصد دسترسی پیدا کنند. بنابراین، هنگام بررسی ساختار لینک‌های داخلی سایت، قابلیت دسترسی خزنده‌ها به این لینک‌ها را هم در نظر بگیرید.
لینک‌های داخلی را به‌صورت Dofollow نگه دارید
لینک‌های داخلی به‌طور معمول باید Dofollow باشند تا موتورهای جستجو بتوانند آن‌ها را دنبال کنند و ارتباط و اعتبار میان صفحات را در ساختار سایت در نظر بگیرند.
استفاده از Nofollow برای لینک‌های داخلی معمولاً کاربرد محدودی دارد و بیشتر در شرایط خاص می‌تواند منطقی باشد؛ برای مثال، صفحاتی مانند ورود به حساب کاربری، بخش مدیریت یا برخی URLهای فیلتر که محتوای تکراری ایجاد می‌کنند، معمولاً هدفی برای ایندکس شدن ندارند.
در نتیجه، بهتر است هنگام بررسی لینک‌های داخلی سایت، مطمئن شوید لینک‌هایی که قرار است صفحات مهم را به یکدیگر متصل کنند، به‌صورت ناخواسته با nofollow علامت‌گذاری نشده باشند. ابزارهای بررسی سئو سایت نیز می‌توانند لینک‌های داخلی Nofollow را شناسایی کنند و پیدا کردن این موارد را ساده‌تر کنند.
جمع‌بندی
لینک‌سازی داخلی از نظر فنی فرایند پیچیده‌ای نیست، اما اجرای درست آن به برنامه‌ریزی، بررسی مداوم و کمی صبر نیاز دارد. ایجاد ارتباط منطقی میان صفحات مهم سایت، لینک دادن به محتواهای مرتبط و توجه به مسیر حرکت کاربران می‌تواند ساختار لینک‌های داخلی سایت را منسجم‌تر کند.
همچنین بهتر است بعد از اعمال تغییرات، وضعیت سایت را بررسی کنید. تغییر در لینک‌های داخلی یا معماری سایت ممکن است مشکلاتی در دسترسی خزنده‌ها، ایندکس صفحات یا مسیر انتقال اعتبار ایجاد کند. بررسی منظم لینک‌ها و رفع خطاهای احتمالی کمک می‌کند این تغییرات در نهایت به بهبود عملکرد سایت در نتایج جستجو منجر شوند.
توی این مقاله
برای طراحی سایت، بهتر دیده‌شدن یا تولید محتوا، از اینجا شروع کن.
